nog iets meer?

Ik ben bezig met een schaduwopdracht voor een artikel over het fenomeen dat iedereen - maakt niet uit of arm of rijk - altijd meer bezit wil.

Hier zijn alvast wat schetsen.

Simpeler kan het niet. Ik heb 1 Euro, maar ik denk aan 2.

Toch lijkt me dat deze variant net te minimaal is om aan te spreken. 

Ik wil het idee graag verfijnen. 

Hier bestaat het hoofd uit de wensen en de gekreukelde attributen symboliseren de bezit die niet gewaardeerd wordt. Maar is de persoon herkenbaar? Het rokje, en het hoofd bestaand uit het 2-€-stuk, de schoenen en de Ferrari? Ik wil nog nadenken over een duidelijker manier en gebruik van de verschillende attributen.

Hier een gecombineerde versie. Een persoon met gekreukelde kleding denkt aan gladde en duurdere kleding. Het gekreukelde symboliseert de ontevredenheid bij de gedachte aan mooiere en waardevoller spullen. 

photo shooting

Vandaag mocht ik assisteren bij een photo shoot. Weer in een ontzettend mooi atelier in Amsterdam Centrum. Op de foto te zien zijn de verschillende kledingstukken voor diegene die geportretteerd werd.

Wij hadden alles al klaar gezet voor het de shoot met flitslicht, toch uiteindelijke inspireerde ons het daglicht en de studioinrichting voor een portret in het daglicht. 

Wij gebruikten elke hoek van de studio en het was heel spannend om te zien hoe visagiste en fotograaf samen gingen werken om elk details perfect in beeld te brengen. 

op pad als fotograaf

bron: de Volkskrant, dinsdag 1 April 2014 pg: V8 en V9 

Ik kond mijn geluk niet vatten! Ik werd op pad gestuurd als fotograaf om vier mensen te portretteren. Ik was al dagen van te voren zenuwachtig en wilde mij op alle dingen zo goed mogelijk voorbereiden. Heb ik de flits mee, heb ik alle kabels. Ik heb ook al weer in mijn theorie bestanden gekeken naar lichtwerking en het internet doorzocht naar tips voor het perfecte portret.

De bedoeling was om alle vier in een half totale op te nemen voor een egale achtergrond, zodat ze later vrijstaand in de krant terecht kunnen.

Helaas kond ik geen dag eerder naar de locatie gaan omdat ons afspraak nog niet bevestigd was. Waar ik al bang voor was, werd werkelijkheid: op de locatie was nergens een egale muur te vinden.

De shoot vond plaats op een chinees restaurant op een boot midden in Amsterdam waar zowel buiten als binnen geen enkele egale wand te vinden was. Bovendien had ik 15 minuten de tijd waarvan ik tien voor het eerste portret gebruikte. Het ging verder alles mis wat bij iemand mis gaat die voor het eerst vreemde mensen fotografeert in heel korte tijd. Ik gaf bijna geen aanwijzingen en liet de geportretteerden gewoon recht staan. Foutje. Ik wist niet hoe ik een reflectie van een bril kond voorkomen en ik was alleen maar nog erop geconcentreerd te indruk te maken dat ik wel alles onder controle had.

Ik heb denk ik nog nooit zoveel in zo korte tijd geleerd. Ik ben ontzettend blij dat ik de opdracht heb gedaan en dat mijn foto's zelfs nog gepubliceerd werden. 

ABBA Cover

Dit was geweldig! Ik mocht meewerken aan het cover. Zodra duidelijk was dat wij het cover van het magazine wouden ontwerpen als een LP Cover van Abba, mocht ik mee denken (dat mag sowieso altijd trouwens) over alle details en deze ook uitvoeren. Het was ontzettend leuk om voorafgaand verschillende opties te ontwerpen en steeds meer details toevoegen tot op het laatst kleuren, effecten en typografie aan te passen zodat een vrijstaand foto en wat grafische vormen lijken op een gebruikt hoes uit de jaren 80. Ik laat foto's met alle stappen nog zien.

Kijk naar alle details! Nina records?! Jaa, mijn naam staat op het cover!

Bron: Volkskrant magazine 22 maart 2014 Nr.684 Cover

f ü r l e a

Urban characters. Moments that captured my interest within a split second.  

Hier de inspiratie uit Parijs:

Frank Horvat Jardins de modes

(Uit le Centre Pompidou) Henri Cartier-Bresson 

Jean-Paul Sartre et Jean Pouillon sur le pont des Arts, Paris, France, 1946

illustraties gepubliceerd

Bron: Volkskrant magazine Nr.682, 8 maart 2014, pg. 50/51

Spinoza ikoon

Zo iets gebeurt dan op een rustige donderdag ochtend:
"Nina, heb je tijd voor een klusje?" "Ja." "Ok, wil je een t-shirt ontwerp maken?" "Jahaaa!!""En dan moet je ook de t-shirts gaan kopen." "Ja, ok." "En dan moet je de t-shirts ook laten bedrukken." "Ja, geen probleem!"

"Ah, Nina, het moet morgen af zijn."

Mijn Spoed Spinoza was een goede oefening. Voor een fotoshoot hadden zij t-shirts nodig met Spinoza daarop. Het ontwerp was snel klaar, alleen was het niet drukbaar, de lijnen te dun.

Dan maar aanpassen en verder aanpassen, en dan snel weg, de t-shirts halen, nog net voor 18 uur bij de drukker achter laten en hopen dat alles goed komt.

Hier het resultaat: de foto's van J.S. met mijn illustraties daarop in de nieuwe zaterdag bijlage van de Volkskrant, Sir Edmund.

Bron: De Volkskrant, 8 maart 2014, Sir Edmund bijlage, pg. 16 - 19